Strategia Shortstack jest polecana początkującym graczom, ponieważ pozwala ona zbudować swój kapitał przy niewielkim wkładzie własnym. Najkrócej mówiąc, strategia Shortstack opiera się na wyczekiwaniu okazji i mocnych układów kart. Warto pamiętać, że strategia ta dotyczy gry stolikowej, nie sprawdza się w turniejach.
Jest jedynie kilka reguł, których należy się trzymać. Pierwsza i najważniejsza: strategia Shortstack funkcjonuje jedynie wtedy, gdy przy stole znajduje się minimum siedmiu graczy i maksymalnie dwóch przeciwników używa tej samej strategii, co my. Czemu ta zasada jest taka ważna? Głównym założeniem tej techniki jest agresywna gra w przypadku mocnego układu kart. Potrzeba nam do tego przeciwników, którzy będą skłonni sprawdzić nasze zakłady i zaryzykować część swoich żetonów przeciwko nam.
Kolejne założenie opiera się na tym, że do gry wchodzimy z ilością żetonów równą dwudziestu dużym ciemnym. Przykładowo na stół z limitami 0,25$ i 0,50$ wkupujemy się za 10 dolarów. W przypadku, gdy ilość żetonów zmaleje do 15 big blindów (BB) powinniśmy dokupić żetony do poziomu początkowego, zaś gdy uda nam się uzbierać ponad 30 dużych ciemnych (w naszym przykładzie powyżej 15$)powinniśmy opuścić stół i znaleźć inny, wkupując się ponownie za 20BB. Jest to ważne, ponieważ gdy operujemy małym stackiem nasi przeciwnicy będą bardziej skłonni do sprawdzenia nas, myśląc, że jako nowicjusze przyszliśmy oddać im swoje żetony.
Podstawową zasadą w grze według strategii Shortstack jest fakt, że zapominamy o innych możliwościach zagrania. Mamy dwie opcje do wyboru: albo pasujemy (fold), albo podbijamy (raise). Sposób zagrania jest uzależniony od pozycji w jakiej gramy. Przy pełnym stole wyróżniamy cztery rodzaje pozycji: small i big blind, trzy wczesne, trzy środkowe oraz dwie późne. Jest to po prostu kolejność w jakiej obstawiamy zakłady przy stole. Trzy wczesne pozycje znajdują się na lewo od blindów, środkowe są kolejne, dwie późne to pozycja dealera i miejsce na prawo od niego.


W przypadku, gdy przy stole znajduje się mniej niż dziesięciu graczy, pozycje zanikają. Im mniej graczy, tym więcej pozycji znika, najpierw wczesne, później środkowe. Dla ośmiu graczy przy stole zostaną pozycje SB i BB, jedna wczesna, trzy środkowe i dwie późne.
Strategia Shortstack jest bardzo rygorystyczna, jeśli chodzi o układy kart, które rozgrywamy i ilość rąk jest uzależniona od pozycji. Im późniejsza pozycja tym więcej układów startowych, które rozgrywamy. Aby dowiedzieć się, jakie powinniśmy zastosować zagranie (przebić czy spasować), powinniśmy zapoznać się z tabelą rąk startowych. Gdy naszego układu nie ma w tabeli, należy spasować.
|
Jeżeli jesteś na: |
Grasz, gdy trzymasz: |
|
wczesnej pozycji (early position) |
JJ do AA, AK |
|
środkowej pozycji (middle position) |
99 do AA, AK, AQ |
|
późnej pozycji (late position) |
77 do AA, AK, AQ, AJ, AT, KQ |
|
Jeżeli przed Tobą było: |
Wchodzisz ALL-IN, gdy trzymasz: |
|
jedno podbicie |
JJ do AA, AK |
|
więcej niż jedno podbicie |
KK, AA |
|
po Twoim podbiciu ktoś przebił |
TT, JJ, QQ, KK, AA, AK |
Gdy nasze karty własne znajdują się w tabeli, należy podbić, opierając się na prostym wzorze: 4BB + 1BB (na każdego gracza, który wszedł do gry przed nami). Przykładowo: przed nami dwie osoby weszły do gry, więc podbijamy: 4BB + 2BB= 6BB.
Przy grze przed flopem w strategii Shortstack warto zapoznać się z dwoma dodatkowymi pojęciami. blind steal oraz re-steal. Blind steal , czyli kradzież blindów następuje, gdy gracz z późnej pozycji lub z małej ciemnej podbija w celu przywłaszczenia sobie puli bez walki, nawet ze słabymi kartami. Gdy zostanie na tym przyłapany, następuje re-steal, czyli ponowna kradzież ciemnych. Należy wtedy podbić lub nawet wejść All-in. Odpowiednie zagranie również normuje tabela:
|
Grasz re-steal , gdy trzymasz: |
88 do AA, AK, AQ, AJ |
|
Twój przeciwnik gra re-steal, wchodzisz ALL-IN z: |
99 do AA, AK, AQ, AJ |
Karty znajdowały się w tabeli, więc nastąpiło modelowe podbicie z wzoru. Nadszedł czas, aby zobaczyć flopa. W kolejnych rundach licytacji należy podjąć decyzję czy grać dalej (podbić nawet do ALL-IN), czy spasować. Zależy to od układu i jego siły. W strategii Shortstack oprócz układów zdefiniowanych w hierarchii możemy się spotkać z takimi pojęciami, jak:
middle pocket pair – taki układ pojawia się, gdy w kartach własnych posiadamy parę, a na stole znajduje się dokładnie jedna karta wyższa (nie może to być as). Przykład: na ręku posiadamy QQ, a na stole we flopie pojawiły się: szóstka, dziesiątka i król.
top-para – jest to najwyższa para, jaką można złożyć z kartami na stole. Przykład: na ręku posiadamy QK, a na stole pojawiły się: szóstka, dziesiątka i król.
over-para – to para w kartach własnych, która jest wyższa od kart wspólnych na stole. Przykład: na ręku posiadamy KK, a na stole we flopie pojawiły się: szóstka, dziesiątka i dama.
draw do koloru – to taki układ, gdy posiadamy cztery karty w jednym kolorze, nie muszą być po kolei.
OESD (open ended straight draw) – najprościej ujmując otwarcie na strita z zastrzeżeniem, że brakuje nam karty górnej lub dolnej. Przykład: w kartach własnych posiadamy króla i damę, na stole we flopie pojawiły się walet, dziesiątka i czwórka. Aby złożyć strita brakuje nam asa lub dziewiątki.
Gdy podbiliśmy przed flopem rozgrywamy wszystkie wymienione wyżej układy oraz lepsze (zgodnie z hierarchią układów). Zależy nam na tym, żeby włożyć wszystkie nasze żetony do puli. Gdy przed flopem byliśmy na dużej ciemnej i nikt przed nami nie podbił, możemy obejrzeć flopa bez wkładania dodatkowych pieniędzy do puli. Nie kontynuujemy wtedy gry z układami, które wymagają dobierania (OESD, Draw). W tej sytuacji rzucamy również middle pocket pair oraz top-parę (chyba, że druga karta własna jest wyższa niż walet).
Jeżeli nie udało się dobrać żadnego układu z powyższych lub układ, który mieliśmy, został osłabiony (tzw. bezwartościowe karty lub trash hand) powinniśmy sprawdzić (check) lub spasować w przypadku podbicia przeciwnika i nie dokładać nic więcej do puli. Oczywiście należy obserwować swoich przeciwników, ponieważ istnieją wyjątki: gdy gramy przeciwko jednemu przeciwnikowi, który nie podbijał przed flopem, możemy zablefować, stawiając zakład w wysokości 2/3 swojego stacka. Należy pamiętać, że gdy przeciwnik przebije musimy spasować. Drugim wyjątkiem jest sytuacja, gdy pula w grze jest dwukrotnie wyższa od ilości naszych żetonów – wtedy wkładamy wszystkie nasze żetony do puli (ALL-IN) niezależnie od układu.
Gdy chcemy grać według strategii Shortstack musimy pamiętać o tym, żeby trzymać się wyżej wymienionych zasad i zaleceń, nawet w przypadku, gdy wydaje nam się, że wiemy lepiej i powinniśmy zrobić inaczej. Gdy dodatkowo postaramy się wyeliminować podstawowe błędy początkujących graczy, taka gra pozwoli nam na szybkie dostrzeżenie efektów w postaci zwiększającego się kapitału.